Ik kan niet tekenen!

Hoe vaak hoor je mensen dat niet zeggen? Misschien jezelf wel. Ik kan in ieder geval écht niet schilderen. Ik bewonder mensen die het wel kunnen enorm. Ik heb het wel eens geprobeerd en dan kom je er achter dat het echt niet zo makkelijk is om iets te maken dat ergens op lijkt. Misschien herken je dat wel of heb je dat met beeldhouwen of iets heel anders… Ik schroom altijd erg om te schilderen. Dan sta ik daar met een kwast in mijn handen en ik staar naar zo’n groot vel wit papier of zo’n mooi doek.

Mijn zussen en mijn vader kunnen het wel, erg goed zelfs. Ze zeggen altijd dat je gewoon goed moet kijken en dat dan op papier zetten. Nou, dan wordt het bij mij nooit zo mooi, hoor! Ik heb eerlijk gezegd ook nooit een cursus gevolgd, maar wel al vaker een workshop gedaan met mijn werk. Ken je dat? Dan sta je met een hele groep aan één schilderij te werken. Het gaat vooral over samenwerken en leiding nemen en zo. Het schilderen is maar bijzaak. Het resultaat lijkt nergens op! 

Afgelopen week was ik in de dierentuin. Bij de giraffen zat een groepje kinderen in het gras te tekenen. Er was iemand bij die het begeleidde. Iedereen had plezier en lette nauwelijks op wat de andere aan het doen was. Zo gingen ze op in hun eigen expressie. Het belangrijkste wat me opviel was dat ze het gewoon deden, eigenlijk niet aarzelden of het wel goed was. Dat wat ze nog niet zo goed wisten lieten ze een beetje open en ze concentreerden zich op dat wat ze leuk vonden en wat hen goed afging. Heb je trouwens ooit wel eens een kind horen zeggen dat het niet kan tekenen, of zingen of wat dan ook? Alsof ze zich niets aantrekken van wat een ander ervan zou kunnen vinden!

In ieder geval, de juffrouw kwam er af en toe bijstaan en wees ze dan op dingen: “Heb je gezien hoe de giraf met zijn hoofd beweegt?” of “Waar zitten die hoorntjes eigenlijk?” Bij iedereen kon je onmiddellijk herkennen dat ze bij de giraffen hadden gezeten, al was het alleen maar aan de gele en bruine kleuren en vlekken op het papier. Er was leeftijdsverschil tussen de kinderen en daarmee al een verschil in vaardigheden. Ze keken naar de dieren en zette ze op hun papier. De een keek naar het geheel, de ander alleen naar een paar details. De een tekende heel precies, de ander met grove streken. Geweldig. Ik vond het leuk om te zien hoe iedereen de giraf op een andere manier weergaf. Sterker nog, het was zelfs leuker dat de giraf er niet perfect op stond.

Gerelateerde artikelen in Exposé

Plotseling ging de olifant aan

Plaats een reactie

Naam: *
Email: *
Onderwerp: *
Reactie: *

Type de veiligheidscode hierboven over: