Onderhoud je creativiteit

De vrees van iedere succesvolle schrijver is dat het volgende boek niet zo goed is als het vorige... Dit overkwam ook Elizabeth Gilbert. Met haar eerste boek 'Eten, bidden, beminnen' overtrof zij alle verwachtingen. Inmiddels is haar nieuwe roman "Toewijding" ook in het Nederlands verschenen.

Als manager lever je iedere dag een topprestatie om alle uitdagingen die op je af komen het hoofd te bieden. Je toont leiderschap door aan te geven in welke richting het bedrijf zich gaat ontwikkelen de komende jaren. Daarvoor heb je, net als een schrijver, je associatieve vermogen, je creativiteit nodig.

Hebben we niet allemaal te maken met prestatiedruk? De één staat wat meer in de schijnwerpers dan de ander, maar van ieder van ons wordt iedere dag opnieuw gevraagd om het beste uit ons zelf te halen. Wat doe jij om je creatieve bron aan te boren en te onderhouden? Roger de Bruyn van het Centrum voor Ontwikkeling van het Creatief Denken (COCD) heeft iedere week een leuke tip voor je.

Elizabeth Gilbert geeft in onderstaande video een verhelderende kijk op creativiteit. Ze voert je daarbij terug tot Plato, maar maakt het concept creativiteit tegelijkertijd hanteerbaar voor ons allemaal.

Elizabeth Gilbert vertelt hoe haar succes ertoe heeft geleid dat ze haar passie, schrijven, opnieuw heeft moeten definiëren. Natuurlijk ben je bang dat je volgende boek niemand zal boeien. Hoe kan het toch dat je bang moet zijn voor het werk waarvoor je zoveel passie voelt? Dat is toch niet logisch? Dit fenomeen doet zich vooral voor bij creatieve beroepen en dan is iedereen ook meteen bezorgd om je mentale staat. Kunstenaars hebben een reputatie om hun labiele mentale staat. Het lijkt wel of hun gave een hoge prijs heeft. Je nieuwe boek wordt altijd afgezet tegen het succes van je vorige boek. Dat kan vaak alleen maar achteruit gaan. Elizabeth vindt dat een rare situatie en vond het tijd worden om eens te onderzoeken hoe je ook anders tegen de druk op prestatie kan aan kijken.

Zij is gaan zoeken in de geschiedenis. Grieken hadden hun muze die ze inspireerde. Romeinen hadden een heel ander idee over creativiteit. Zij noemden dit ‘genius’. Genius is Latijn voor 'voortbrenger'. Het was een onzichtbare beschermgeest, een hoger wezen, die al het geschapene behoedde en bewaakte, maar voornamelijk zijn invloed deed gelden op het doen en laten van de mens. Het schijnt zelfs, dat men de genius van iedere mens beschouwde als de oorzaak van zijn geboorte. Vandaar, dat men aan ieder mens een genius toeschreef. Als het dan tegen zit weet iedereen dat de ‘genius’ even niet meewerkte, maar dat het niet op de persoon of de inspanningen van die persoon terug te voeren is.

In de Renaissence is er een vreemde draai gegeven aan de ‘genius’. Toen zijn mensen gaan geloven dat een mens zelf een genius is, in plaats dat hij er een hééft. Natuurlijk beseft Elizabeth heel goed dat het moeilijk voor te stellen is, dat er een wezentje in je kamer ronddwaalt – als Dobby, de huiself in Harry Potterverhalen. Maar van de andere kant vindt ze het zo gek nog niet. Haar creativiteit komt vaak genoeg uit een bron die ze zelf niet kan begrijpen. Ze geeft voorbeelden hoe het erkennen van een creatieve bron buiten jezelf, rust brengt voor de kunstenaar. Het maakt het makkelijker om te creëren en je werk te doen, zonder de druk om je vorige werk te overtreffen.

Meer lezen?

Gerelateerde artikelen in EXPOSÉ

3 tips om je intrinsieke motivatie te vergroten
De verschuiving
Muurtje

Plaats een reactie

Naam: *
Email: *
Onderwerp: *
Reactie: *

Type de veiligheidscode hierboven over: