De eekhoorn en de karper

De eekhoorn zat op het puntje van een tak, raakt in gedachten verzonken en viel. Een windvlaag sleepte hem mee en hij kwam in de vijver terecht. Daar verdween hij onder water en dook hij even later weer op.
'Help,' zei hij.
Naast hem stak de karper zijn hoofd omhoog.
'Ik ben doornat!' riep de eekhoorn.
'Nat, nat...' zei de karper. 'Kijk maar uit dat je niet droog wordt.'
'Maar als ik nat ben krijg ik het koud,' zei de eekhoorn en hij begon alvast te rillen.
'Als ik het droog heb krijg ik het warm,' zei de karper en hij trok zijn hoofd zo ver mogelijk terug onder water. Alleen zijn lippen bleven boven, zodat hij nog wel iets kon zeggen. ' Soms,' ging hij verder, 'regent het lucht hier beneden, van die dikke luchtdruppels, dan ga ik helemaal koken. Pas ben ik daar nog drie dagen heel erg dor van geweest, zodat ik onder het wier moest gaan liggen. Nee, je kunt beter maar nooit droog zijn...'
'Maar wat voor jou droog is is voor mij...'
Maar de karper was al in de diepte verdwenen en de eekhoorn dacht: ik moet niet altijd doen alsof ik alles weet. Want misschien heb ik wel ongelijk. Misschien heb ik altijd wel ongelijk.
Hij rilde en dacht: wie weet heb ik het nu wel warm.
Hij zwom naar de kant en dacht: wie weet vlieg ik nu wel in een groene jas hoog door de lucht...
Hij ging op de oever in de zon liggen en dacht: en misschien weet ik wel niets. Wat zou dat eigenaardig zijn!
Hij fronste zijn voorhoofd zodat de laatste waterdruppels en een klein stukje kroos tussen twee rimpels tevoorschijn kwamen en langs zijn wangen naar beneden gleden.
Toen viel hij in slaap.
Even later stak de karper zijn hoofd weer omhoog, keek om zich heen en zag de eekhoorn in het gras liggen. Hij schudde zijn hoofd, zwom naar de kant en sloeg heel voorzichtig met zijn staart een golf water over de eekhoorn heen. 'Je wordt nog dor,' zei hij zacht.
De eekhoorn droomde dat hij het heel warm had en dat de zweetdruppels aan alle kanten van hem af gutsten, terwijl zijn vingers, zijn oren en zijn neus blauw werden en wit.

Uit: Toen niemand iets te doen had, Toon Tellegen, Amsterdam/Antwerpen, 1998.

Plaats een reactie

Naam: *
Email: *
Onderwerp: *
Reactie: *

Type de veiligheidscode hierboven over: