Dromen

De laatste tijd had hij vreemdsoortige dromen.
Eigenlijk droomde hij nooit, of meende hij nooit te dromen, dat kan ook, maar de laatste tijd droomde hij zich een ongeluk. Hoe dat kwam wist hij niet.

Ik zal es proberen een paar van zulke dromen te beschrijven. Hij droomde dat er een slang in de hoek van z’n kamer lag en dat ie zich geen raad wist met de slang. De slang kroop langzaam naderbij.
Hij belde snel een kenner op om te vragen wat ie moest doen. ‘O,’ zei de kenner, ‘hij heeft geen kwaad in de zin, ik denk dat de slang zich tot je aangetrokken voelt, vandaar dat ie naar je toe kruipt. Verder moet je zelf maar zien wat je met de slang doet.’
Hij beëindigde het gesprek en dacht na. Ik behoor, dacht hij, tot een volk dat alle dieren opeet, waarom zou ik deze slang ook niet opeten. Hij doodde de slang en at hem op. Vreemd genoeg smaakte de slang naar een gebakken ei.

Maar hij droomde ook wel van bosbranden, hoor, van het vege lijf op de slagvelden en andere schermutselingen, van afgronden die hij ternauwernood kon vermijden, van brandende gebouwen, en het vreemde was dat ie nooit badend in het zweet wakker werd, zoals hij dat wel eens van anderen hoorde. Integendeel, hij dacht als ie wakker werd alleen maar: o, heb ik dat gedroomd, wat eigenaardig.

Hij droomde ook over een boom, aan wie hij vroeg waarom ie nooit eens omkeek. ‘Nou’, had de boom gezegd, ‘omdat ik m’n ware gezicht niet wil laten zien en sodemieter nou maar op.’

En over de onooglijke man die voortdurend snauwde: ‘spreek met twee woorden, spreek met twee woorden’, en dat zei hij tegen iedereen die hij op straat tegenkwam, zonder aanzien des persoons.

Dit waren zomaar wat voorbeelden.

(Uit: De haperende schepping, Armando, 2003)

Plaats een reactie

Naam: *
Email: *
Onderwerp: *
Reactie: *

Type de veiligheidscode hierboven over: